رضا فرّخفال در سال ۱۳۲۸ به دنیا آمد. او کار ادبی خود را با انتشار چند داستان در «جُنگ اصفهان» در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد؛ نشریهای معتبر که با کوشش هوشنگ گلشیری و دوستانش منتشر میشد.
از فرّخفال داستانها، مقالهها، جستارها و ترجمههای گوناگونی در ایران منتشر شده است. مجموعهٔ «آه، استانبول» از آثار شاخص او و از نمونههای برجستهٔ داستاننویسی دههٔ ۱۳۶۰ به شمار میآید.
او سالها به عنوان ویراستار با ناشران معتبر همکاری داشته و همراه با زندهیاد کریم امامی از پایهگذاران نخستین انجمن ویراستاران در ایران بوده است.
در سالهای اخیر توجه او بیش از پیش به نظریهٔ ادبی، فرهنگپژوهی و پیوند سنت ادبی با جهان امروز معطوف شده است. گزیدهای از نوشتههای او در کتاب «حدیث غربت سعدی» از سوی نشر مرکز منتشر شده است.
فرّخفال دانشآموختهٔ دانشگاه پهلوی شیراز و دانشگاه کنکوردیای مونترآل است. او در دانشگاه مکگیل، دانشگاه ایالتی ویسکانسین در مدیسن و دانشگاه کلرادو بولدر زبان و ادبیات فارسی تدریس کرده است.